Image by RR Abrot

Yve's Lunchroom

een knusse plek om gezellig te lunchen en een gebakje te eten

Uitlunchen gaan is een ding, ook ik houd ervan. Misschien wel meer dan van uiteten gaan. Mijn (stille/onderdrukte) droom is om een eigen lunchroom te runnen. Waarom doe ik dat niet, vraag je je af? Gebrek aan lef, gebrek aan ervaring, gebrek aan geld en een overmatige voorkeur voor zekerheid en om risico's te mijden.

Toch is het leuk om te fantaseren over 'hoe ik het zou doen'. Hoe ziet het eruit? Hoeveel tafeltjes heb ik? Wat en hoe kunnen gasten bestellen? 

Ik wil graag een klein zaakje, met een counter waar je kan bestellen en afrekenen. Er is geen service aan tafel, want ik heb weinig personeel en die heb ik nodig om koffie en thee te zetten en om bestellingen gereed te maken in de keuken. Bestellingen worden wel naar je tafeltje gebracht. Uiteraard kan je ook bestellingen to go meenemen. Bij de counter is een grote vitrine waar je de zoete broodjes, mooie taarten en gebakjes kunt zien liggen. Achter de counter heb ik een grote zwarte krijtbordwand waar met mooie letters de menukaart is geschreven. 

Ik heb zogezegd een klein zaakje, met ongeveer 12 tafeltjes binnen en 4 tafeltjes buiten. Hiervan zijn 4 tafeltjes voor twee personen en 7 tafeltjes voor vier personen. Er is 1 lange tafel aan de zijkant van de zaak voor tien personen met een bank met kussens aan de ene kant en stoelen aan de andere kant. Aan deze tafel kan een groot gezelschap zitten, of meerdere 1-personen die aan één tafel kunnen zitten om de krant te lezen bijvoorbeeld. Er zijn kinderstoeljes beschikbaar en uiteraard is er een leuke kinderhoek voor peuters en kleuters om te spelen. Ook heb ik een zitplek met een bruine leren zitbank en salontafeltje.

De sfeer in de zaak noem ik een semi-modern bakkerscafe, maar met huiselijke sfeer. De sfeer wordt gemaakt met warme verlichting, een houten (doorleefde) vloer, houten meubels met zwart staal, en een zwart plafond. De muren zijn wit gepleisterd met deels oude bakstenen zichtbaar, alsof het pleisterwerk deels afgebrokkeld is. Op de muur plaats ik een muurvullend logo van de naam van mijn zaak, met zwart stalen letters.

Ik heb een wisselende menukaart, met een aantal basis gerechten en taarten vast op de kaart waar mijn gasten graag voor terugkomen. De gerechten zijn gebaseerd op ingrediënten die lokaal en in het seizoen te verkrijgen zijn. Dit is goed voor de lokale ondernemer, is goedkoper, beter voor het milieu en het is voor mij ook wisselend en uitdagend om een menu te creëren op basis van beschikbare ingrediënten. Van de verschillende gerechten ga ik een kookboek maken, die mijn gasten kunnen kopen. Ik hoop dat ik met mijn gerechten mijn gasten kan inspireren om zelf ook in de keuken aan de slag te gaan, maar dat ze bij mij komen eten als ze daar gaan zin in hebben.